هم خوانی ها

شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۸۷

برکشیدن غازی

و شغل درگاهُ, همه بر حاجب غازی می رفت که سپه سالار بود و ولایت بلخ و سمنگان او داشت....

....
او زمین بوسه داد و بازگشت, با کرامتی که کس مانند آن یاد نداشت.

جیره ی این هفته هم دو صفحه است. اینترنت این مملکت البته اگه یاری کنه می شه مرتب سر هفته نوشت.
به هر حال بی نظمی تابستونی اینجا رو ببخشید.

غریب واژه های فرود آمدن به بلخ

نیم ترگ: خیمه ی کوچک
مصارفات: عوارض
مرافعات: دادخواهی ها
بشکوهیدند: ترسیدند

عبارت های قابل توجه:
- بقاش باد با سلامت
- و گفتی جهان عروسی آراسته را ماند: کارها یکرویه شده و اولیا و حشم و رعایا به طاعت و بندگی این خداوند بیارامیده

سه شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۸۷

فرود آمدن به بلخ

و هم در این راه به مروالرود، خواجه حسن، کدخدای امیر محمد، به درگاه رسید....

....
به طاعت و بندگی ِ این خداوند بیارامیده.

بعد از یک ماه وقفه دوباره شروع می کنیم
:)
جیره ی این هفته یک صفحه و نیم اه. از 134 تا 135

غریب واژه های بدگمانی آلتون تاش خوارزم شاه

ثغر: منطقه ی مرزی
استطلاع رای: نظر خواهی
راست نهاده: سامان یافته
ممکّن: پای بر جا
انقیاد: فرمانبرداری
جزیل: استوار
مناصحت: نصیحت گویی
به مشافهه : روياروي
ضجرت: دلتنگی
مجاملت: خوش رفتاری
به پای کردن: گماشتن
ساکن: آرام

عبارت های قابل توجه:
- نگریم تا چه رود.
- و مشغول دل تر از آن گشتم که بودم
- و مرد به شادمانگی برفت
- و علی تگین دشمن است به حقیقت و مار دم کنده

شنبه ۵ مرداد ۱۳۸۷

من تا دو سه هفته مرخصی استعلاجی آخر ترم می گیرم .

خیلی شرمنده که نمی تونم اینجا باشم و متاسفم که امتحان ها زورشون به تاریخ بیهقی رسیده ولی خب موقت خواهد بود.

پس تا بعد

دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۸۷

بدگمانی آلتون تاش خوارزم شاه

و پس از آن که این نامه ها گسیل کرده آمد امیر حرکت کرد از هرات...
...
و پس از این آورده آید به جایگاه.

جیره ی این هفته از صفحه ی ۱۲۶ تا ۱۳۴.

در ضمن این رو هم بگم که: بیهقی خوانی ما دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد
:).

غریب واژه های نامه به قدر خان

ممالحت: نان و نمک خوردگی (همسفرگی)
کرانه کنند: به سر می برند
دیرسال ها : سال های سال
مدروس: فراموش شده
ده دلی: پریشانی
اعزاز ها: گرامی داشت ها
هرآیینه: قطعا
وزر: گناه
اقتصار کنیم: بسنده کنیم
اصحاب برید: روسای دیوان برید
شٌَُِّعار: علامت.ُ درفش
عشوه: فریب

عبارت های قابل توجه:
- و مرد آن گاه آگاه شود که نبشتن گیرد و بداند که پهنای کار چیست.
- تا باد حاسدان یکبارگی نشسته آمد.
- با فراغت دل روزگار را کرانه کنند
- و هر چند می براندیشیدیمی ولایت های بانام بود در پیش ما و اهل جمله ی آن ولایات گردن برافراشته تا نام ما برآن نشیند و به ضبط ما آراسته گردد و مردمان به جمله دستها برداشته تا رعیت ما گردند.
- و بر وی به امیری سلام کردند.
- همپشتی و یکدلی
- و رسولی با وی نامزد کردند با مشتی عشوه و پیغام
- و دلهای لشکری و رعیت بر طاعت و بندگی ما بیارامید و قرار گرفت.
- و ما در این هفته از اینجا حرکت خواهیم کرد همه ی مراد ها حاصل گشته و جهانی در هوا و طاعت ما بیارامیده.

این متن این دفعه خیلی مفرح بود. لحن شاهانه اسباب تفریح اه
و در ضمن شرمنده که یک هفته این بیهقی تاخیر شد
:)

دوشنبه ۲۰ خرداد ۱۳۸۷

نامه به قدر خان

و چون همه ی کارها به تمامی به هرات قرار گرفت امیر مسعود استادم بونصر را گفت....
...

و هم بر این مقدار نامه ای رفت بر دست فقیهی چون نیم رسولی به خلیفه.

می شه از صفحه ی ۱۲۰ تا ۱۲۶

غریب واژه های بقیت احوال امیر بازداشته

ماننده: مانند
خضرا: عمارت مشرف به چمنزار
مجمز: جمازه ران
مهد: تخت روان
عماری:‌هودج
سوزیان: سود و زیان
شهربند: زندانی
بتافتند: کج کردند
نردبان پایه: پلکان
زال: پیرزن

عبارت های قابل توجه:
- من و ماننده ی من که خدمتکاران امیرمحمد بودیم ماهی ای را مانستیم از آب بیفتاده و در خشکی مانده و غارت شده و بی نوا گشته
- از دور گردی پدید آمد
- و نشاندند حرم ها را در عماری ها و حاشیت را بر استران و خران
- و حدیث سوزیان فراموش کرد.
- امیر محمد از مهد به زیر آمد. و بند داشت. با کفش و کلاه ساده و قبای دیباس لعل پوشیده. و ما وی را بدیدیم و ممکن نشد خدمتی با اشارتی کردن. گریستن بر ما افتادو و دو تن سخت قوی بازوی او گرفتند و رفتن گرفت سخت به جهد و چند پایه که بررفتی زمانی نیک بنشستی و بیاسودی.

چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳۸۷

بقیت احوال امیر بازداشته

باز نموده ام پیش از این که حاجب بزرگ...
...
چنان که به احتیاط آنجا رسند.

جیره ی این هفته: از ص ۱۱۵ تا ص ۱۲۰

غریب واژه های شکوهیدن محمودیان

بشکوهیدند: ترسیدند
دامن فراهم گرفتند: خودشان را جمع و جور کردند
نشاندن: باز داشتن
صورت نبندد: به تصور در نیاید
مالش: گوشمالی
دندان نموده آید: ضرب شستی نشان داده شد
به دست و پای بمرد: به شدت ترسید
تجلد: جلدی و چالاکی نمودن
زفت: گزنده
فرو نهند و بردارند: کم و زیاد کنند
ثغر: منطقه ی مرزی
مضبوط: نگه داشته
ساکن: آرام
می ژکیدند: غرولند می کردند
مشرف: خبرچین
بعد العز و الرفعه صار حارس الدجله: بعد از عزت و بزرگی پاسبان دجله شد
پیغوله: گوشه
خیر خیر: بی هوده
بی حشمت: بدون پروا
محل: منزلت
معظم: مهم تر
مسته: طعمه ی مرغان شکاری

عبارت های قابل توجه:
- و خدای را عز و جل چرا بفروخت به سوگندان گران که بخورد؟
- و این مالشی بود و دندانی بود که به او نموده آمد.
- و به دست و پای بمرد.
- قوی دل و ساکن گشت.
- سعید در آسیای روزگار بگشت و خاست و افتاد و بر شغل بود و نبود.
- و بهار گاه سوی غزنین برویم.

این متن این دفعه چرا انقدر سخت بود؟

جمعه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۷

شکوهیدن محمودیان

و قوم محمودی از این فرو گرفتن علی نیک بشکوهیدند و دامن فراهم گرفتند......

....

تا یکچندی از درگاه غایب باشد.

جیره ی این هفته حدود شش صفحه و نیم از ۱۰۹ تا ۱۱۵