هم خوانی ها

آنچه كه در داستانهاي بند شكار شير و همت و مروتش آمده است بنظر ميرسد تفاوت عمده اي با متن كتاب داشته باشد. در بقيه جاها آنجا كه بيهقي مينويسد توصيف دقيق وقايع بار بسيار دارد در صورتيكه در اينجا آنچه برجسته است بيشتر غلو است و خالي بستن. تحليلم اين است كه بيهقي هنگامي در حال نوشتن متن است كه دو جريان مسعودي و محمودي كارشان به نفع مسعوديان به پاين رسيده است. در آن سيريكه از خلع يد مسعود از جانشيني توسط محمود شروع ميشود، بعد مسعود با كودتايي محمد را بركنار ميكند و سپس ترور مسعود، بازماندگان در كشاكش بين مسعود و محمودند و اين عبدالرشيدي كه بيهقي در روزگار او حتي به مقام صدرات ديوان رسائي ميرسد مسعود را مظلوم ميداند و محمد را مخلوع. به همين خاطر گويي بيهقي براي تملق از ريسش براي برادر ريسش افسانه مي سرايد. طرف شجاع بود اما نه ديگر اينقدر. تو گويي دارد مشروعيت مسعود را با روشي كه بهرام چوبين در زمان خسرو بدست آورده بود و آنهم جنگيدن با شيرها براي بدست آوردن تاج بودمدل ميكند.