<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>reading group</title>
      <link>http://www.maryammomeni.com/reading/</link>
      <description></description>
      <language>en</language>
      <copyright>Copyright 2008</copyright>
      <lastBuildDate>Fri, 07 Nov 2008 17:07:45 +0000</lastBuildDate>
      <generator>http://www.sixapart.com/movabletype/?v=3.2</generator>
      <docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs> 

            <item>
         <title>حاضر غایب</title>
         <description><![CDATA[<p>یه حاضر غایب می کنیم که ببینیم کی اصولن این دور و بر هست.<br />
لطفن اونایی که حاضرن اسم شون رو بنویسن.</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/11/post_76.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/11/post_76.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Fri, 07 Nov 2008 17:07:45 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>فرو گرفتن اریارق</title>
         <description><![CDATA[<p>بیاورده ام پیش از این حال اریارق- سالار هندوستان- که در روزگار امیرمحمود باد در سر وی شد...<br />
...<br />
ایزد عاقبت به خیر کناد</p>

<p>می شه از صفحه ی ۱۸۵ تا ۱۹۶<br />
</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/10/post_75.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/10/post_75.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Tue, 14 Oct 2008 09:21:42 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های نامه ی دیگر به قدرخان</title>
         <description><![CDATA[<p>مواضعت: قرارداد<br />
پارینه سال: پارسال<br />
حطام: خرده ریز(مال دنیا)<br />
وبال:‌عذاب<br />
مفالبت:‌چیرگی<br />
ورع:‌پرهیزکاری<br />
ضم: بپیوندیم<br />
مشافهه: شرح وظیفه<br />
تیسیر کرد: آسان گردانید<br />
اعتداد: در شمار آوردن<br />
مناصحت: نصیحت گویی<br />
مهادات: هدیه دادن<br />
محروس: حراست شده<br />
توقیر: بزرگداشت<br />
مضرب: سخن چین<br />
غضاضت: خواری<br />
کریم الطرفین: نجیب زاده ی دو جانبه<br />
سماحت: جوانمردی<br />
دینار هریوه: زر مسکوک هرات(زر خالص)<br />
تذکره: فهرست هدایا<br />
نمط: گونه<br />
اضطراب: آشفتگی<br />
هار: رشته مروارید<br />
شار: ساری(چادر نازک و رنگارنگ هندی)<br />
عقد: گردنبند</p>

<p>عبارت های قابل توجه:<br />
- چون کارش قرار گرفت, فرمان یافت  و با خاک برابر شد<br />
- قدی و دیداری داشت سخت نیکو و خط قلمش همچون رویش  و کم خط در خراسان دیدم به نیکویی خط او.<br />
- دل آن خداوند را بر ما درشت کردند<br />
</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/10/post_74.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/10/post_74.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Tue, 14 Oct 2008 08:54:19 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>نامه ی دیگر به قدر خان</title>
         <description><![CDATA[<p>امیرمحمود چون دیدار کرد با قدرخان و دوستی موکد گردید به عقد و عهد ....<br />
...<br />
و مناظره ای که رفت و قاصدان و رسولان که آمدند با نامه ها و بازگشتند با جواب ها, تا آن گاه که قرار گرفت.</p>

<p>می شه از صفحه ی ۱۷۶ تا ۱۸۵<br />
</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_73.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_73.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sun, 28 Sep 2008 16:52:48 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های بردار کردن حسنک</title>
         <description><![CDATA[<p>لت: کوتک(چوبدستی)<br />
تضریب: سخن چینی<br />
اکفا: همتایان<br />
احتمال نکنند: تحمل نکنند<br />
چخیدن: ستیزیدن<br />
مرکب چوبین: تابوت<br />
محابا: ملاحظه<br />
دراعه: بالاپوش فراخ<br />
شقر: دلخوری<br />
درایستادم: آغاز کردن<br />
ضجرت: ستیزه جویی<br />
مزکی: گواهی دهنده به راستگویی شاهدان دادگاه<br />
فراروی: سرشناس<br />
حبری رنگ: دودی<br />
خلق گونه: نیم فرسوده<br />
بالیده: بلند<br />
مالیده:‌مرتب<br />
کرا کند: سزاوار است<br />
صفرا بجنبید: در خشم شد<br />
مواجر: مرد تن فروش<br />
مکبه: سرپوش<br />
مکاوحت: جنگیدن<br />
حطام: خرده ریز(مال دنیا)</p>

<p>عبارت های قابل توجه:<br />
- و پوست باز کرده به آن گفتم که تا مرا در باب وی سخن گفته نیاید- که من از خون همه ی جهانیان بی زارم.<br />
- قضا در کمین بود. کار خویش می کرد.<br />
- و موزه ی میکاییلی نو در پای و موی سر بالیده, زیر دستار پوشیده کرده, اندک مایه پیدا می بود.<br />
- وی دست اندر زیر کرد و ازاربند استوار مرد و پایچه های ازار ببست و جبه و پیراهن بکشید و دور انداخت با دستار و برهنه با ازار بایستاد و دستها در هم زده, تنی چون سیم سفید و رویی چون صد هزار نگار. و همه خلق به درد می گریستند.</p>

<p><br />
یک پاراگراف هم این جا بود که توی کتاب درسی سانسور شده بود و اون کلمه ی مواجر رو هم من یادم نمیاد خونده باشیم.</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_72.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_72.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sun, 28 Sep 2008 16:37:15 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>بردار کردن حسنک</title>
         <description><![CDATA[<p>فصلی خواهم نبشت در ابتدای این حال بردار کردن این مرد و پس به شرح قصه شد...<br />
...<br />
این حدیث بردار کردن حسنک به پایان آوردم و رفتم بر سر کار تاریخ که بسیار عجایب در پرده است که اگر زندگانی باشد آورده آید.</p>

<p><br />
از صفحه ی ۱۶۶ تا ۱۷۶</p>

<p>فکر می کنم این شاید تنها روایت این کتاب باشه که احتمالن برای همه ما تکراری اه خوندنش.<br />
 ولی خب من آشنایی با تاریخ بیهقی رو مدیون همین روایت حسنک   هستم.</p>

<p>راستی تو کتاب سوم دبیرستان بود یا چهارم؟</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_71.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_71.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sat, 20 Sep 2008 10:51:24 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های مالیدن بوبکر حصیری</title>
         <description><![CDATA[<p>فراخ: پهن<br />
منجوق: ماه چه ی سر علم<br />
بدره: کیسه<br />
خضرا: عمارت مشرف به چمنزار<br />
راد: جوان مرد<br />
فراخ کندوری: گسترده خوان<br />
طیرگی: تندخویی<br />
نادره: واقعه ی عجیب<br />
صبوح: شراب خوردن صبح<br />
خوران خوران: در حال خوردن<br />
زاویه: گوشه ی دنج<br />
فروگذاشت: گذشت<br />
بیستگانی خوار: مواجب گیرنده<br />
مراغه: غلتیدن<br />
سرای پرده: خیمه گاه پادشاه<br />
رقعت: نامه کوتاه, یادداشت<br />
برخواست نشست: می خواست سوار شود<br />
بداشتند: نگه داشتند<br />
بنوشت: درپیچید<br />
دواتدار: متصدی دوات خانه<br />
خاصگان: ندیمان ویژه<br />
نقیب: سردسته<br />
موزه: کفش<br />
عقابین: دو چوب مخصوص مجازات مجرم<br />
ایادی: نیکی ها<br />
احماد کردیم: ستودیم<br />
شبگیر: سپیده دم<br />
شکرستان:‌خوش خنده, شوخ طبع<br />
خلقان: جامه ی فرسوده<br />
ستورگاه: اصطبل<br />
کاره: ناپسنددارنده<br />
ناخویشتن شناس: بی ادب<br />
مواضعه: قرارداد<br />
زی: پوشش<br />
بنداری: اشرافی</p>

<p><br />
عبارت های قابل توجه: </p>

<p>- و خوران خوران به کوی عباد گذر کرده<br />
- بازار عاشقان<br />
- حصیری را خیال بست چنان که مستان را بندد<br />
- و این حال روز پنجشنبه رفت, پانزدهم صفر. آمد تازان تا نزدیک خواجه احمد و حال بازگفت, به ده پانزده زیادت, و سر و روی کوفته و قبای پاره کرده بنمود.<br />
- شکرستانی بود در همه ی حال ها<br />
- ناخویشتن شناس<br />
- و نیکو سخن پیری بود, تواضع ها نمود.<br />
- استادم به تهنیت برنشست و من با وی آمدم. حصیری با پسر تا دورجای پذیره آمدند و بنشستند و هر دو تن شکر کردن گرفتند.<br />
- و حصیری آن روز در جبه ای بود زرد, مرغزی. و پسرش در جبه ی بنداری , سخت محتشم.</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_70.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_70.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sat, 20 Sep 2008 10:28:33 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>مالیدن بوبکر حصیری</title>
         <description><![CDATA[<p>جیره ای این هفته هم تقریبن طولانی اه. مثل هفته ی گذشته:<br />
روز یکشنبه یازدهم صفر خلعتی سخت فاخر و بزرگ راست کرده بودند حاجب بزرگ را...<br />
...<br />
تا مقرر گردد که این چه بزرگان بوده اند.</p>

<p>از ۱۵۴ تا ۱۶۵</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_69.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_69.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Wed, 10 Sep 2008 16:45:02 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های وزارت خواجه احمد حسن</title>
         <description><![CDATA[<p>دهلیز: دالان<br />
دیگر: دیگرگونه<br />
چربک: دروغ راست مانند(فریب)<br />
ثغر: منطقه ی مرزی<br />
خوش خوش: آرام آرام<br />
کافی:‌شایسته<br />
دریافته: هوشیار<br />
عارضی: ریاست دیوان عرض(سرلشگری)<br />
پایکاری: پیشکاری<br />
به حقیقت:‌به حق<br />
پیغوله: گوشه<br />
کرانه می کنم:‌به سر می برم<br />
خدمت کردم: تعظیم کردم<br />
کشخانک:‌ مراجعه شود به کتاب(نوعی ناسزاست )<br />
D:<br />
فگار: زخمی<br />
مواضعت:‌قرارداد<br />
هزاهز:‌آشوب<br />
هول:‌هول انگیز تر<br />
داهی: زیرک<br />
سقلاطون: پارچه ابریشمی زری دوزی<br />
قصب: پارچه بافته از حریر نازک<br />
طراز:‌کتابت حاشیه لباس<br />
مرتبه داران: ماموران تشریفات<br />
عقد:‌گردنبند<br />
نوبتی: نگهبان کشیک<br />
با نام: نامدار<br />
ساخته: آماده<br />
اینت: زهی<br />
منکر: عجیب<br />
محرر:‌کاتب<br />
سدید:‌استوار<br />
گرم عهدی: استواری پیمان<br />
مستحثی: تحصیلداری مالیات<br />
تسجیل: ایجاد تعهد مالی<br />
مصلا:‌سجاده<br />
صدر: مسند<br />
درج:‌صندوقچه<br />
پوست دیگر پوشید: راه دیگری پیش گیرید<br />
مظالم:‌مجلس رسیدگی به شکایات<br />
وجیه:‌با قدر و منزلت<br />
هفتصدگانی:‌هفتصد مثقالی<br />
اشراف:‌بازرسی امور مالی<br />
لت:‌کوتک(چوبدستی)</p>

<p>کسی می دونه این کتک در زبان امروزی ربطی به کوتک داره یا نه؟</p>

<p>عبارت های قابل توجه:<br />
- و نیز نذر دارم و سوگندان گران که نیز هیچ شغل نکنم.<br />
- جامه خانه<br />
- و خواجه خلعت بپوشید. و به نظاره ایستاده بودم, آن چه گویم از معاینه گویم و از تعلیق که دارم و از تقویم: قبای سقلاطون بغدادی بود, سپید سپید, سخت خرد نقش پیدا, و عمامه ی قصب بزرگ, اما به غایت باریک و مرتفع, و طرازی سخت باریک و زنجیره ای بزرگ و کمری از هزار مثقال, پیروزه ها درنشانده.<br />
- دستارچه<br />
- و حاجب بلگاتگین به در جامه خانه بود نشسته<br />
- و مهتران و اعیان آمدن گرفتند, چندان غلام و نثار و جامه آوردند که مانند آن هیچ وزیری را ندیده بودند- بعضی تقرب را از دل, و بعضی از بیم.<br />
- و گروهی از بیم خشک می شدند.<br />
- دهل درگاه<br />
- گرم عهدی<br />
- و دیگر روز, سه شنبه , خواجه به درگاه آمد و امیر را بدید و پس به دیوان آمد. مصلای نماز افگنده بودند نزدیک صدر وی, از دیبای پیروزه. و دو رکعت نماز بکرد و پس بیرون از صدر بنشست. دوات خواست. بنهادند و دسته ای کاغذ و درج سبک, چنان که وزیران را برند و نهند.<br />
- غلامان ترک گرانمایه<br />
- اسبان و اشتران بیش بها<br />
</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_68.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_68.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Wed, 10 Sep 2008 16:03:51 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>وزارت خواجه احمد حسن</title>
         <description><![CDATA[<p>محرم سنه ی اثنتین و عشرین و اربعمائه, غرتش سه شنبه بود....<br />
....<br />
و بیارم پس از این که بر هر یکی از این ها چه رفت.</p>

<p>از صفحه ی ۱۴۲ تا ۱۵۴<br />
جیره ی این هفته کمی طولانیه. <br />
دوازده صفحه</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_67.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_67.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Tue, 02 Sep 2008 20:56:13 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های شغل دیوان رسالت</title>
         <description><![CDATA[<p>نواخت:‌دلجویی<br />
طارم: عمارت وسط باغ<br />
پیاده: مبتدی<br />
محل: منزلت<br />
نیم ترگ: خیمه ی کوچک<br />
نسخت: سیاهه(فهرست)<br />
بار بگسست: زمان بار یافتن به پایان رسید<br />
مشاهره: ماهیانه<br />
عمل: شغل وصول مالیات<br />
به نوی: به تازگی<br />
متردد: دو دل<br />
بز: بزم<br />
متربد: متغیر<br />
فریضه: واجب<br />
شارستان: شهرستان(اندرون حصار شهر)<br />
آزارم آمد: رنج بردم<br />
سواد: پیش نویس<br />
بیاض: پاکنویس<br />
نیک آمد: بسیار خوب<br />
مقرمط: باریک<br />
تازه : گشاده رو<br />
ابواب: امور<br />
انقباض: بدخلقی</p>

<p>عبارت های قابل توجه: <br />
- مردی سخت فاضل و نیکو ادب و نیکو شعر ولیکن در دبیری پیاده<br />
- و دواتی سیمین , سخت بزرگ, پیش طاهر بنهادند, بر یک دورش دیبای سیاه<br />
- و او برنایی خویشتن دار و نیکو خط است و از وی دبیری نیک آید.<br />
- چاکرزاده ی خداوند<br />
- و خانه به کوی سیمگران داشت<br />
- و اقداح بزرگتر روان گشت. و روز به پایان آمد و همگان بپراگندیم.<br />
که استادم در چنین ابواب یگانه ی روزگار بود, با انقباض تمام که داشت.</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_66.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/09/post_66.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Tue, 02 Sep 2008 20:42:30 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>شغل دیوان رسالت</title>
         <description><![CDATA[<p>و استادم بونصر به هرات, چون دلشکسته ای همی بود, چنان که باز نموده ام پیش از این.....</p>

<p><br />
.....<br />
و استادم در چنین ابواب یگانه ی روزگار بود, با انقباض تمام که داشت.</p>

<p>از صفحه ی ۱۳۸ تا ۱۴۲<br />
:)</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_65.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_65.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Thu, 21 Aug 2008 08:48:39 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های برکشیدن غازی</title>
         <description><![CDATA[<p>مشرف: خبرچین<br />
می ژکیدند: غرولند می کردند<br />
محسود: مورد حسد<br />
منظور: مورد نظر, پسندیده<br />
دریافته: هوشیار<br />
تلبیس: ریا<br />
تضریب: سخن چینی, بدگویی</p>

<p>عبارت های قابل توجه:<br />
- و این قوم را سخت ناخوش می آمد وی را در آن درجه دیدن- که خرد دیده بودند او را.<br />
- و حاجب غازی بر دل محمودیان کوهی شد هر چه ناخوش تر.<br />
- که محمودیان از حیلت نمی آسودند.<br />
- تا کار به آن جایگاه رسید که یک روز شراب می خورد و همه شب خورده بود, بامدادان, در صفه ی بزرگ, بار داد و حاجبان بر رسم رفته پیش رفتند و اعیان بر اثر ایشان آمدن گرفتند بر ترتیب و می نشستند و می ایستادند و غازی از در در آمد و مسافت دور بود تا صفه...</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_64.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_64.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Thu, 21 Aug 2008 08:40:42 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>برکشیدن غازی</title>
         <description><![CDATA[<p>و شغل درگاهُ, همه بر حاجب غازی می رفت که سپه سالار بود و ولایت بلخ و سمنگان او داشت....</p>

<p>....<br />
او زمین بوسه داد و بازگشت, با کرامتی که کس مانند آن یاد نداشت.</p>

<p></p>

<p>جیره ی این هفته هم دو صفحه است. اینترنت این مملکت البته اگه یاری کنه می شه مرتب سر هفته نوشت. <br />
به هر حال بی نظمی تابستونی اینجا رو ببخشید.</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_63.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_63.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sat, 02 Aug 2008 15:52:50 +0000</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>غریب واژه های فرود آمدن به بلخ</title>
         <description><![CDATA[<p>نیم ترگ: خیمه ی کوچک<br />
مصارفات: عوارض<br />
مرافعات: دادخواهی ها<br />
بشکوهیدند: ترسیدند</p>

<p>عبارت های قابل توجه:<br />
- بقاش باد با سلامت<br />
- و گفتی جهان عروسی آراسته را ماند: کارها یکرویه شده و اولیا و حشم و رعایا به طاعت و بندگی این خداوند بیارامیده</p>]]></description>
         <link>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_62.html</link>
         <guid>http://www.maryammomeni.com/reading/2008/08/post_62.html</guid>
         <category></category>
         <pubDate>Sat, 02 Aug 2008 15:48:08 +0000</pubDate>
      </item>
      
   </channel>
</rss>
